De Innerlijke Genesis

In het gouden schemerlicht van een tijdloos park straalt een Verlichte absolute rust uit. Een Uitdagende Oudere, beladen met aardse vermoeidheid, barst binnen met minachting: "Nietsnut!". Er breekt een metafysisch duel uit tussen de concreetheid van de wereld en de openbaringen over de kosmische leegte, de illusie van de zintuigen, de gevangenis van de geest. Goddelijke passies en menselijke kwetsbaarheden botsen terwijl de schaduwen zich over hen beiden uitstrekken. Tot hoever kan een hart dat verankerd is in zekerheden weerstand bieden aan het verdampen van de werkelijkheid? En welke afgrond opent zich wanneer elke waarheid wankelt als een luchtspiegeling in de woestijn?